Biatlon Auf Schalke

Een biatlonwedstrijd bezoeken in een voetbalstadion met 46.000 toeschouwers? Het kan, in Duitsland natürlich. Ieder jaar tussen Kerst en Oud en Nieuw wordt de Veltins Arena in Gelschenkirchen volgestort met sneeuw en omgebouwd tot wintersportstadion. Waar normaal de voetballers van Schalke 04 over gras rennen, skiën nu de beste biatleten van de wereld en een van de strafschopgebieden is omgebouwd tot schietbaan. 

De dag begint vroeg op het Jaarbeursplein, want voor het eerst is er een echte busreis georganiseerd voor Nederlandse biatlonfans. Georganiseerd door Herbert Cool, commentator van Eurosport en zelf oud-biatleet. We worden hartelijk ontvangen met een goodiebag en koffie en er blijken dus veel meer Nederlandse biatlonfans te zijn. Een reis met gelijkgestemden dus en Herbert vertelt onderweg enthousiast over de sport. Na twee uur rijden, arriveren we in Gelschenkirchen en opvallend is hoe goed de Duitsers het vervoer en parkeren rond het stadion hebben geregeld. Dat hebben ze duidelijk vaker gedaan. 

 

Naast het stadion is een wintermarkt ingericht met glühwein, eten, biatlonmerchandise en allerlei sponsoractiviteiten. Je kunt zelf schieten met een lasergeweer en de Duisters staan braaf in lange rijen om mee te doen met een soort sjoelspel van ZDF waar je als beloning een koe-bel krijgt. Even verderop is het Wereldkampioenschap sneeuwballen gooien, waarbij de deelnemers skihelmen- en brillen dragen. Daarna vertrekken we naar het stadion, ruim voor de wedstrijd. Een voetbalstadion met sneeuw erin is een fascinerend gezicht. Achter de schietbaan is een deel van de tribune leeg, uiteraard uit veiligheid, maar de leegte is sfeervol opgevuld met kerstbomen. 

Westerburen

Als opwarming voor het publiek is er een wedstrijd tussen Duitse jeugd, leuk om te zien maar omdat ze allemaal hetzelfde pak aan hebben is het wat lastig te volgen. Met de kou valt best het best mee want het stadion overdekt. Op de tribune zitten veel Duitsers, maar voor ons ook een paar Russen en familie van de jonge atleten die er na afloop bij komen zitten. Als Nederlanders zitten we bij elkaar en is er dankzij de speciale oranje biatlonsjaals een heus oranje vakje. De stadionspeaker besteedt ook nog even aandacht aan de aanwezigheid van de westerburen.  

De echte wedstrijd nadert en er is een soort openingsceremonie met alpenhoorns. Ook is er natuurlijk aandacht voor het afscheid van Ole Einar Bjørndalen en Darja Domratsjeva. Zij moet haar man eerst bevrijden in een tikkeltje bombastische show met ijs en vuur. Hoewel ze allebei aan het einde van het vorige seizoen zijn gestopt hebben ze hard getraind om fit aan de start te verschijnen. Er wordt zoals altijd bij dit evenement gestreden door gemengde duo’s uit de verschillende toplanden. 

Aflossing Ole Einar Bjørndalen/Darja Domratsjeva en Dorothea Wierer/Lukas Hofer

In sneltreinvaart werken ze drie wedstrijden af, best pittig voor de atleten. Een shoot-out competitie, een achtervolging en een massastart. De loipe verlaat het stadion aan de ene kant met een lus buiten rond het stadion inclusief een kleine maar stijle klim, om aan de andere kant het stadion weer binnen te komen. Als de biatleten het stadion uitgaan zijn ze uiteraard te volgen op de schermen. 

De winst gaat uiteindelijk naar het Italiaanse duo Dorothea Wierer en Lukas Hofer, Ole Einar Bjørndalen en Darja Domratsjeva besluiten hun afscheidswedstrijd als derde. Aan het einde gebeurde nog wat merkwaardigs: de Duitser Benedict Doll bleef vlak voor de streep wachten op Ole Einar Bjørndalen om hem voor te laten gaan over de finish. Een mooi gebaar misschien, maar ook weer niet echt de topsportgedachte, het niveau waar Bjørndalen zo lang heeft geacteerd. Het zegt wel iets over het evenement, het is vooral entertainment. Bij een wereldbekerwedstrijd was dit niet snel gebeurd.  

Wat er is ook ruimte voor entertainment, halverwege is er een optreden van een in Duitsland ongetwijfeld bekende zangeres en het geheel wordt afgesloten met vuurwerk. Dat klinkt spectaculair en dat was het ook, maar omdat het stadion overdekt is en de rook slecht wegkan al snel een onzichtbare grijze massa.

Daarna beginnen we aan de reis terug naar huis, die duurt wat langer omdat niet iedereen meteen terug is bij de bus. Maar er wordt goed voor ons gezorgd met drankjes en er is natuurlijk genoeg na te praten. Een bezoek aan Biatlon auf Schalke is een aanrader voor elke sportliefhebber, ook als je de sport nog niet kent. Het is een perfecte manier om kennis te maken met de coolste sport, die ‘s winters ook te zien is op Eurosport. Eind dit jaar organiseert Herbert weer een busreis: www.biatlon.nl. (Ik heb geen aandelen)