Lieve Fanny Deel II


Lieve Fanny, 

De Spelen zijn begonnen! Vroeg vertrokken naar het metrostation, waar een heel vriendelijke vrijwilligster me de weg wijst en overlaadt met folders en plattegrondjes. Alleen de kaartautomaat is kapot dus ik moet lopen naar het volgende station. Nou ja, welkom in Brazilië! Waar tot nu toe alles goed gaat, maar je ziet hier en daar wel dat dingen niet af zijn of houtje touwtje zijn opgelost. Je moet gewoon geen haast hebben en de vriendelijkheid van de vele vrijwilligers maakt veel, zo niet alles goed! En op andere plekken zijn juist weer verrassend leuke dingen, in de nieuwe metrostations die er sowieso top uitzien, zijn bijvoorbeeld de verspringbak en een 50 meterzwembad op ware grootte op de grond geplakt waar je overheen loopt.


Na de metro vol met fans in kleuren van alle landen op de wereld moet ik overstappen op de speciale buslijn. Je voelt meteen dat je op de Spelen bent. De bussen rijden achter elkaar aan over een speciale baan, het is proppen maar verder gaat het prima. We rijden langs het Olympic Parc en zien de stadions, met om de vijftig meter zwaar bewapende militairen. Dat was in Londen niet anders en het ziet er verder allemaal goed uit. In Deodoro is het nog een stuk lopen naar het hockeystadion, door een soort fanpark waar je zelf ook sporten kunt proberen. 


Kaaskop

In het hockeystadion is het nog rustig, maar uiteindelijk loopt de tribune aan de lange zijde best vol met Nederlanders en ook flink wat Argentijnen. De spelregels worden uitgelegd door de speaker en de Brazilianen zingen vooral gezellig mee met ons. Er worden twee tot supportershoed omgebouwde plastic kazen in beslag genomen, die de eigenaars later met de merknaam afgetaped terugkrijgen. Ook dat zijn de Olympische Spelen.


Nederland en Argentinië beginnen een beetje afwachtend en Oranje komt op voorsprong door een strafcorner. Het wordt 1-1 en daarna loopt Nederland uit tot 3-1. Overwinning in de tas zou je zeggen, maar ze geven de voorsprong weg en het eindigt onnodig in 3-3. 

Copacabana

Weer met de bus en metro terug en in het Holland House kaarten gescoord voor de zwemfinale van vanavond, supergaaf! Maar eerst naar beachvolleybal op Copacabana, wat een leven.. De bakermat van de sport! Ik val gelijk met mijn neus in de boter want er spelen twee Braziliaanse dames. Het publiek gaat helemaal los, geweldig om te zien. Het boegeroep voor de goed spelende Tsjechische dames is wat minder gezellig. Brazilië wint in drie sets en het is feest op de tribune, met het kalmerende geruis van de zee op de achtergrond.


Daarna spelen de Nederlanders Alexander Brouwer en Robert Meeuwsen. Koning Willem-Alexander is er ook dus we kijken koninklijk beachvolleybal. De Nederlanders winnen vrij eenvoudig van twee Russen. Het blijft een leuke sport om naar te kijken, ieder punt is spannend. 



Oranje

Je ziet overal best veel oranje, hoewel er maar drieduizend Nederlanders schijnen te zijn komen we elkaar blijkbaar vaak tegen. Of het zijn de olympische schoonmakers, die hebben ook oranje pakjes. De Brazilianen lijken wel wat met ons te hebben. Ook bij het beachvolleybal zingen ze vrolijk met ons mee en op straat krijg je regelmatig ‘Hollanda’ of ‘Ruud Gullit’ naar je hoofd. Van voetbal zijn ze hier echt helemaal gek, op straat en ook in de olympische stadions lopen de meeste Brazilianen in voetbalkleding. Van club of nationale team.

Nederland plaatst zich gelukkig vrij eenvoudig voor de finale van de 4×100 meter vrije slag. De afgelopen twee Spelen was dit onderdeel goed voor goud en zilver. Een zwemfinale mét Nederlandse medaillekansen is natuurlijk wel de kers op de taart en bucketlistwaardig materiaal.

Vooraf hoop je bij een estafette vooral dat er geen foute wissel komt en dat alle zwemsters het maximale uit zichzelf halen. Wat dat dan waard is, blijkt als de vierde van het kwartet aantikt. En wij hebben natuurlijk Ranomi als slotstuk! Maar de Australiërs zijn dit keer de grote favoriet.

Wereldsport

Het is heel gaaf om een keer olympisch zwemmen te zien. Alleen al aan het enorme leger aan fotografen zie je hoe groot de sport is. Het stadion is mooi en we zitten een soort van op de Bunnikside ervan. Namelijk aan de kant waar wordt gestart en aangetikt, dus achter ‘het doel’.


Vooral de Australiërs zijn succesvol, samen met Japan en de Hongaarse Katinka Hosszu die een dik wereldrecord zwemt. Het hoogtepunt van de avond loopt toch wel uit op een teleurstelling. Ook Australië zwemt een nieuw wereldrecord en Nederland eindigt met ruim een seconde achterstand op het podium als vierde. Het zit er dus gewoon niet in en ook Ranomi kan geen wonderen verrichten. De terugwandeling over het Olympic Park by night is prachtig, maar het lange staan in bus eigenlijk net een brug te ver. 


Al met al was het echt een lang maar geweldige dag, weliswaar zonder medaille maar drie sporten en de koning gezien en bij alle onderdelen Nederlandse inbreng. Rio heeft de eerste test ruimschoots doorstaan wat mij betreft. Je moet wel geduld hebben soms, en daar is niets mis mee 😉

Je Annie