Met veel dank aan mijn broer is deze website precies op tijd up and running voor de Olympische Spelen van Milaan! Want we zijn er weer bij, nou ja ‘weer’: het wordt mijn debuut op de Winterspelen. En wat een bijzondere eerste dag is het meteen al geweest weer!

Logistiek zijn de Winterspelen wat ingewikkelder dan in de zomer. Milaan organiseert de Spelen nu samen met Cortina d’Ampezzo, waar eerder in 1956 de vlam al brandde. De wedstrijden zijn nu zo’n beetje over half Noord-Italië verspreid.

Voor de fans is het wel ingewikkelder al die locaties, plus dat verblijven in skioorden sowieso een prijzige aangelegenheid is. Dan is een wereldstad als Milaan wat makkelijker. ik was hier ooit eerder in de zomer, maar olympisch Milaan is toch weer anders. 

Het vliegveld oogt op het eerste gezicht niet echt olympisch maar op weg naar de metro kom ik meteen de olympische ringen tegen. Die foto kun je maar beter meteen gemaakt hebben. Het metrostation is wel helemaal aangekleed en in no time sta ik op het Piazza del Duomo. Het is er druk, vol cameraploegen uit de hele wereld en ik spot de Nederlandse schaatser Sebas Diniz, hoe anders, op de fiets. 

Er is zoals altijd een olympische megastore en omdat de rij relatief kort is, ga ik toch maar gelijk even naar binnen. Vanwege het overweldigende aanbod helemaal vergeten een foto te maken en grote (impuls) aankopen nog even braaf uitgesteld. We gaan nog wel een keer terug. 

Weer buiten op het plein loop ik zomaar toevallig Tonio uit Brazilië tegen het lijf. Hij is olympisch influencer (die bestaan ook) en pinverzamelaar en is mij een tijdje geleden gaan volgen door een foto van olympische mascottes die hij ook verzamelt.

Echt leuk om hem even te ontmoeten en te spreken, in die zin verbinden de Olympische Spelen echt. Brazilië heeft een deelnemer bij het skeleton leer ik, dus daar gaat hij voor naar Cortina. Schijnt nog best gedoe te zijn om daar te komen. Ik krijg van hem zijn eigen speciale pin. Helaas heb ik niks voor hem, behalve een foto en dat is gelukkig ook goed. 

Op straat in het centrum zie je overal mensen in jassen van verschillende landen en best veel olympische versiering en reclames. Hoewel het volgens de piloot mistig was, schijnt de zon inmiddels volop en heb je qua weer niet echt het gevoel dat je op de Winterspelen bent. Al heb ik wel besneeuwde alpentoppen gezien vanuit het vliegveld. 

Let the games begin!

Het feest begint met een ijshockeywedstrijd tussen de vrouwen van de Verenigde Staten en Tsjechië, beiden echte hockeylanden. Maar de opening is toch nog helemaal niet geweest? Dat klopt, vanwege het volle competitieschema beginnen teamsporten vaak al voor de officiële opening en dat is hier ook het geval. Wel was er nog wat gedoe of het ijs er op tijd in zou liggen. 

Kaarten krijgen voor de vrouwen was wat makkelijker en goedkoper en erg leuk om toch mee te pakken. Want als je NHL gaat kijken in Chicago, hoort dit er natuurlijk ook wel bij. Het is nog een heel eind lopen naar de ijsstadions die in een soort Jaarbeurshallen zijn neergelegd. Het ijshockey en langebaanschaatsen liggen tegenover elkaar. Ze hebben wel hun best gedaan het olympisch aan te kleden en de vrijwiligers, ook weer in de badmeesterstoelen, maken het meteen weer vertrouwd.

Wat opvalt is dat er heel veel echte hockeyfans zijn, ze dragen veelal shirts van hun land en in de metro waren al veel Amerikanen, soms hele gezinnen. Water mag niet mee naar binnen maar je kunt je flesje gelukkig wel weer vullen. Na de nodige security waarbij de Italianen niet echt haast hebben, gaat het allemaal rustig naar binnen. In de rij staan hoort ook bij de Olympische Spelen maar dat went ook wel weer snel. Dit keer is er wel bier, kosten: 7 euro, wel in mooie speciale flesjes. Zo halen we toch de Coronaspelen nog een beetje in 😉

De ijshockeywedstrijd is erg leuk en goed te volgen. De Amerikanen laten zich horen en ook de Tsjechische fans moedigen hun team aan. Er is een DJ die het publiek opzweept, vergelijkbaar met andere ijshockeywedstrijden. Ik zit naast een Amerikaans meisje die weet dat Nederland goed is in ‘gewoon’ hockey. Een deel van de persfotografen heeft de lenzen vooral gericht op het vipgedeelte. Het blijken JD Vance en Marco Rubio te zijn, met heel veel beveiliging. 

USA wint de wedstrijd uiteindelijk vrij gemakkelijk met 5-1 maar de Tsjechische fans kunnen gelukkig ook een keer juichen. Het gaat snel en er wordt af en toe ook flink gebeukt. Ook fascinerend hoe goed ze kunnen schaatsen en hoe wendbaar ze zijn op het ijs, inclusief de scheidsrechters die de pucks en duels ook nog moeten ontwijken. 

Spektakel

Vanavond naar de opening in San Siro Stadion. De Italianen kennende zullen ze er een spektakel van maken met gevoel voor show. En dus in het legendarische San Siro, daar wil je toch geweest zijn voordat het waarschijnlijk plaats gaat maken voor een modern stadion. Andrea Bocelli en Mariah Carrey zijn al aangekondigd. Het lijkt me sowieso geweldig om een keer te zien hoe het olympisch vuur wordt ontstoken, toch een droom die ik als kind al had die uit zou komen. 

Net als in Parijs ga ik iedere dag iets proberen te schrijven en vast te leggen in beeld. Helaas geen 2,5 week dit keer, dat was uniek en het prijzengeld is helaas inmiddels (eindelijk) op, maar sowieso super bijzonder om weer bij te zijn en benieuwd wat we allemaal weer gaan meemaken. Zie mijn Instagram voor meer foto’s.

Andiamo!